Bij ons thuis wordt de hele dag door gezongen en gedanst. Bestaande liedjes, verzonnen liedjes, alles passeert de revue. Onze dochter doet hier aan mee. Net was ze nog een liedje aan het zingen met de tekst ‘dank je wel mama’. Mijn zusje irriteert zich er dood aan dat ik dat doe: ‘jij maakt van alles een liedje’ (waar ik natúúrlijk op reageerde met een liedje).

Muziek kalmeert mij. Dit is een prikkel die ik altijd om mij heen kan hebben. Tijdens het werken heb ik muziek aan staan als bewuste prikkel. Naast dat ik vrolijk word van muziek, zorgt het er voor dat ik andere geluiden (minder) hoor. Als het stil is raak ik veel sneller afgeleid dan met muziek aan. Mijn superpower is ook dat ik zowel naar de muziek, mijn gedachten, mijn directe collega’s en een gesprek in een ander kantoor kan luisteren terwijl ik druk op mijn toetsenbord aan het vlammen ben. Met totale helicopterview vlieg ik de dag door en ben ik continu van alles op de hoogte.

Ik gebruik muziek ook op andere manieren. Toen Rita nog niet mijn vriendin was en ik moest mij ergens op concentreren dan maakte ik mijn wereld kleiner door muziek te luisteren via mijn koptelefoon. Tijdens het reizen (fiets, ov) had ik ook standaard muziek in mijn oren, dan met als functie om mij zelfverzekerder te voelen. Muziek als mijn schild.

Tegenwoordig fiets ik een half uur naar mijn werk, een half uur in mijn eentje met kans om te overdenken. Daarom luister ik dan naar de radio. Op die manier verdwijn ik in de wereld van de dj’s en wat zij zeggen. Door mijn superpower ben ik nog steeds aan het nadenken hoor, maar het overheerst niet. Plus; het is niet meer per se overdenken, maar ook gewoon denken. Zo zijn een aantal van mijn blogs gestart tijdens het fietsen naar mijn werk.

Onze dochter zag net door het raam de maan en heeft in de maneschijn ingezet waarbij ze haar vader sommeert mee te doen. Ik sluit mijn blog af en ga even lekker met ze meezingen!