Ik heb nog nooit bij een bemand tankstation getankt. En dat ben ik ook niet van plan. Het kost me geen moeite om het te vermijden, dus waarom zou ik deze specifieke angst overwinnen? Sterker nog: het bespaart me geld, want ik moet altijd eerst uitzoeken waar het goedkoopste onbemande station is. Een pomp aan de snelweg? Geen denken aan.

Alles op mijn manier dus. Soms voelt dat omslachtig. Soms is het omslachtig. Maar het werkt wel.

Binnenkort gaan we op vakantie, naar Zweden. Een klein wit huisje aan het water, precies zoals we het willen. Vakantie is niet meer zoals vroeger nu we ouders zijn, maar ik merk dat ik het steeds leuker begin te vinden. Onze dochter wordt ouder en maakt het steeds bewuster mee. Ze leeft echt met ons mee, in plaats van dat wij om haar heen plannen. Dat maakt het anders, maar ook rijker.

Afgelopen weekend gingen we naar de dierentuin. De tickets hadden we twee maanden geleden al gekocht. Maar precies tussen het betalen van de kaarten en het aantrekken van de schoenen, spuugde Molly alles onder. Geluk bij een ongeluk: de tickets waren geldig tot het einde van het jaar.

Eenmaal hersteld, zijn we alsnog gegaan. Ze is dol op dieren, maar nog dol-er op prikkels. Bij elk verblijf stonden we exact één seconde stil. Daarna kwam er een vinger in de lucht en een vastbesloten “nee, verder lopen!” Ai ai kapitein. We hebben het langst stilgestaan bij de olifanten. Sindsdien zingen we non-stop Olifantje in het bos. Gelukkig waren dat de laatsten op de route.

Er zijn ouders die alles moeiteloos doen. Ik hoor daar niet bij. Ik moet plannen, voorbereiden, aanpassen, schakelen. Nee, ik zeg het verkeerd. Ik móét plannen — en daarna zijn er twee mogelijkheden: óf ik hou mij met samengeknepen billen vast aan dat plan, óf ik gooi alles los en improviseer volledig. Die laatste is leuker, voor mij én voor mijn gezin. Maar ja, lastig te plannen hè.

Zojuist hebben we een hotel geboekt voor de heenweg. We gaan in twee dagen. Dit is zo’n moment waarop ik echt niet weet wat beter voor me is: wel of niet van tevoren boeken. Nu móést het wel, want ik geef ’s avonds online les. Ik was even vergeten dat we op vakantie gingen toen ik ‘ja’ zei…
Ach ja. Dat is wel helemaal op mijn manier….